نیمکام

نیمکام میرسی با لبی شرابزده به طلسماتِ این سرابزده میشکن میشکن طلسمِ مرا با لبی با لبی شرابزده این لب، این جرعهنوش، زآنِ من است با شرابی که بیحساب زده جان نوازد که: آی، ای تو از آن - جامِ تلخْآتشِ مذاب زده، نیمکام آمدم، درنگ! درنگ! آه، آه، ای تنِ شتابزده! بسته امّیدِ خلق را بر باد